แม่พิมพ์โดยทั่วไปจะประกอบด้วย 2 ส่วนได้แก่ ส่วนหัวฉีด และ ส่วนดันปลด
ผิวที่สัมผัสกันระหว่างส่วนหัวฉีดกับส่วนดันปลดนี้เรียกว่า เส้นแบ่งแม่พิมพ์
ซึ่งสามารถระบายอากาศภายใน โพรงแม่พิมพ์ ออกไปยังภายนอก
เมื่อแม่พิมพ์เปิดออก ชิ้นงาน จะถูกแยกออกจาก ทางวิ่งเย็น และปลดออกที่เส้นแบ่งแม่พิมพ์
เส้นแบ่งแม่พิมพ์ยังสามารถสังเกตได้ที่เส้นรอยต่อรอบ ๆ ชิ้นงาน

ข้อมูลทั้งหมดที่จำเป็นต่อการผลิต จะถูกรวบรวมในเอกสารตั้งค่าเครื่อง (หรือเอกสารข้อมูลเครื่อง)
เริ่มจากข้อมูลและเงื่อนไขการอบวัสดุ ข้อมูลเครื่องฉีดและระยะเปิด/ปิดแม่พิมพ์
และตามด้วยค่าพารามิเตอร์ของกระบวนการ
ซึ่งประกอบด้วย อุณหภูมิของสารหล่อเย็น ระบบทางวิ่งร้อน กระบอกฉีด และเวลาต่อวัฏจักรการฉีด ความดันและความเร็ว
หากเอกสารตั้งค่าถูกบันทึกไว้อย่างถูกต้อง จะช่วยให้ผลิตชิ้นงานซ้ำด้วยกระบวนการเดิมได้ตลอดเวลา

ช่องว่างระหว่างเบ้าและคอร์ ซึ่งจะถูกเติมเต็มด้วยของหลอมไหล เรียกว่า “โพรงแบบ”
การขึ้นรูปโพรงแบบควรคำนึงถึงค่าการหดตัวของวัสดุ เพื่อให้ได้ขนาดของชิ้นงานตามต้องการ
ในการจำลองกระบวนการฉีด ขนาดของโพรงแบบมีความสำคัญต่อการคำนวณค่าการบิดตัว

เมชเชิงปริมาตรสามารถสร้างได้จากเอลิเมนต์หลากหลายรูปแบบ
ซึ่งส่วนมากแล้วจะใช้เอลิเมนต์แบบเดียว เช่น แบบทรงหกหน้า และ แบบทรงสี่หน้า
BLM เป็นตัวย่อภาษาอังกฤษที่สามารถแปลว่า เมชแบบชั้นผิว
ชั้นผิวแต่ละชั้นเกิดจากเอลิเมนต์แบบปริซึมสามเหลี่ยมที่เกิดจากเอลิเมนต์สามเหลี่ยมที่ผิวของรูปทรง
ส่วนปริมาตรด้านในส่วนที่เหลือจะถูกแบ่งด้วยเอลิเมนต์แบบทรงสี่หน้า
การสร้างเมชแบบนี้มีความความเหมาะสมเป็นอย่างมากสำหรับการจำลองการฉีดขึ้นรูปพลาสติก

การออกแบบโดยการใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการสร้างภาพและแบบจำลอง เรียกว่า CAD (ย่อมาจาก Computer Aided Design)
ซึ่งรวมถึงการทำงานทั้งหมดที่ใช้คอมพิวเตอร์ในกระบวนการออกแบบ
ระบบ CAD แบบ 2 มิติ และ 3 มิติ มีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับซอฟต์แวร์และวัตถุประสงค์ในการใช้งาน
ในระบบ CAD แบบ3 มิติ สามารถแบ่งเครื่องมือในการสร้างแบบจำลองออกเป็น โครงเส้น
พื้นผิว และรูปทรงตัน ซึ่งสามารถพบได้ในระบบ CAD ทั่วไป
การออกแบบส่วนใหญ่จะสร้างแบบจำลองเป็นแบบ 3 มิติ
ส่วนการเขียนภาพแบบ 2 มิติ จะสามารถดึงเอาข้อมูลจากแบบจำลอง 3 มิติของชิ้นส่วนนั้น ๆ
รูปแบบของไฟล์ข้อมูลปรกติคือ Step (.stp หรือ .step) เพื่อแลกเปลี่ยนแบบจำลองระหว่างระบบ CAD
ที่แตกต่างกัน และ STL (.stl) สำหรับการจำลองหรือการสร้างต้นแบบอย่างรวดเร็ว

ซอฟต์แวร์ชั้นนำสำหรับการจำลองของชิ้นส่วนพลาสติกคือ โมลเด๊กซ์ทรีดี จากบริษัท คอร์เทค คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ซึ่งสามารถตรวจสอบการออกแบบชิ้นส่วน สมดุลการไหล เลือกเครื่องฉีดที่ถูกต้อง ตรวจสอบรูปแบบการหล่อเย็นและคาดการณ์การบิดตัว
ผลลัพธ์จากกระบวนการฉีดสามารถส่งออกไปยังซอฟต์แวร์ FEM ได้โดยตรง
เนื่องจากเมชมีลักษณะเป็น 3มิติ จึงสามารถจำลองการใช้แก๊ส/น้ำช่วยในการฉีด การขึ้นรูปโฟมและการฉีดอัด
เพื่อเติมจากการฉีดแบบดั่งเดิม

เริ่มแรกซอฟต์แวร์ถูกพัฒนาขึ้นที่สถาบันแปรรูปพลาสติก IKV ในเมืองอาเคิน ประเทศเยอรมนี
แคดโมลเป็นซอฟต์แวร์จำลองการฉีดขึ้นรูปพลาสติก แบบ 2.5 มิติ ที่ได้รับความนิยมในประเทศเยอรมนี
โดยมีจุดเด่นคือ ระยะเวลาในการคำนวณสั้นและสามารถที่จะปรับแก้ผนังความหนาโดยปราศจากการแก้ไขรูปทรงของชิ้นงาน
ต่อมาซอฟต์แวร์ถูกพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบริษัท ซิมคอน
ซอฟต์แวร์สามารถจำลองการฉีดเติมเต็ม การหล่อเย็น และการบิดตัวของชิ้นงาน เป็นต้น นอกจากนี้ยังสามารถจำลองกระบวนการฉีดขึ้นรูปแบบพิเศษอื่นๆ ได้อีก

ในแม่พิมพ์ฉีดขึ้นรูปพลาสติก ช่องทางที่นำของหลอมไหลจากหัวเครื่องฉีดหรือทางวิ่งร้อนเข้าสู่โพรงแม่พิมพ์โดยปราศจากการให้ความร้อนเพิ่มเติมนั้นเรียกว่า ทางวิ่งเย็น ซึ่งในแต่ละวัฏจักรการฉีดจะเย็นลงและแข็งตัว
ทางวิ่งเย็นจะถูกปลดออกมาพร้อมกับชิ้นงาน และถูกแยกออกโดยอัตโนมัติหรือด้วยมือ ณ บริเวณทางเข้า
ทางวิ่งเย็นที่ถูกแยกออกนั้นจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่หรือกำจัดเป็นของเสีย

แม่พิมพ์ ถูกผลักให้เปิดออก เนื่องจากแรงดันของหลอมไหลมากกว่า แรงปิดแม่พิมพ์
แม่พิมพ์เปิดออกบริเวณ เส้นแบ่งแม่พิมพ์ ทำให้พลาสติกหลอมไหลแลบออกมาและแข็งตัวเกิดเป็นครีบ
อีกสาเหตุหนึ่งของการเกิดครีบคือ ผิวสัมผัสที่เส้นแบ่งแม่พิมพ์ไม่แนบเสมอกัน
ความเสี่ยงในการเกิดครีบสามารถลดได้โดยการใช้เครื่องฉีดที่มีแรงปิดแม่พิมพ์สูงขึ้น
หรือการลดความดันใน โพรงแบบ

อากาศที่อยู่ภายใน โพรงแบบ จะถูกแทนที่โดยของหลอมไหล
ดังนั้น ช่องระบายอากาศจึงเป็นสิ่งจำเป็นในการระบายอากาศออกจาก โพรงแบบ
มิฉะนั้นจะเกิดการบีบอัดของอากาศ และทำให้ อุณหภูมิ เพิ่มสูงขึ้นเกินกว่าค่าที่ยอมรับได้ของวัสดุ (รอยไหม้)
ช่องระบายอากาศประกอบไปด้วยช่องว่างขนาดเล็ก ในบริเวณ เส้นแบ่งแม่พิมพ์, สไลเดอร์ และเข็มดันปลด เป็นต้น
การกำหนดความสูงของช่องว่างขึ้นอยู่กับพอลิเมอร์ที่นำมาใช้
หากช่องว่างมีขนาดเล็กเกินไป อากาศก็ระบายออกมาไม่ทันและเกิดการอั้นของอากาศ
และหากช่องว่างมีขนาดใหญ่เกินไป ครีบ ก็จะเกิดขึ้นที่ชิ้นงาน